تازه ترین مطالب
خانه / اسلایدر / آوردگاه خیر و شر
آوردگاه خیر و شر

آوردگاه خیر و شر

شروع و پایان هرسال چه شمسی باشد و چه میلادی، فرصتی است برای رصد مهم‌ترین رخدادهای تلخ و شیرینی که در نقاط مختلف دنیا به‌وقوع پیوسته ، رسانه ای شده و توجه میلیون‌ها نفر را به خود جلب کرده و این جدال خیر وشر همواره ادامه داشته است. اما واقعیت این است که شروع سال 2017پایانی بر تراژدی‌های جامعه بشری در سال 2016 نیست .

تراژدی هایی که بیشتر رنگ تروریسم و تجاوزگری داشت و در سایه شرارت و جاهلیت مدرن بیش از همه به دنیای اسلام آسیب زده و می زند ، از اقدامات سفاکانه داعش ، النصره و …. در سوریه و عراق گرفته تا بوکوحرام در نیجریه از یک‌سو و تجاوز آل‌سعود با سلاح های آمریکایی و انگلیسی به یمن و نسل کشی مردم مظلوم این کشور از سوی دیگر همه در دفتر تلخی های سال 2016 ثبت شده اند.

سال گذشته میلادی، سال بی آبرویی سازمان ملل نیز بود، چراکه نه تنها نسبت به فجایع سوریه ، عراق ، یمن و بحرین منفعل بود که حتی بان کی مون،گزارش سازمان ملل را- که عربستان را به جرم کودک‌کشی در یمن در فهرست سیاه قرارداده بود-اصلاح کرد و حرف خود را پس گرفت .سال 2016 برای اتحادیه اروپا و تحکیم اندیشه همگرایی در این قاره هم خوش یمن نبود، چراکه لندن به دنبال همه‌پرسی مردم انگلیس، تصمیم به خروج از اتحادیه اروپا گرفت.

اما در رصد رویدادهای 2016 از پیروزی دونالد ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا نباید غافل بود که برخلاف نظرسنجی‌ها بر هیلاری کلینتون پیروز شد و به کاخ سفید راه یافت.

ورای این بحران‌ها و رخدادهای ریز ودرشت ، تلخ و شیرین و عجیب و غریب -که ذکر همه آنها دراین سطور نمی گنجد- سال 2016 پایان شیرینی نیز داشت و آن موفقیت ارتش سوریه و نیروهای مقاومت در آزادسازی حلب، دومین شهر بزرگ سوریه از چنگ تروریست ها بود ؛پیروزی بزرگی که همه این رخدادها و تلخی ها را تحت الشعاع خود قرار داد و با به کرنر بردن بازیگران شرور،لبخند را بر لبان مردم رنج‌دیده سوریه نشاند.با کنار هم قراردادن این رخدادها به نظر می رسد با وجود سیر تکاملی حقوق بین‌الملل و امیدواری صلح دوستان به نهادینه شدن صلح وامنیت در نظام بین‌الملل، این‌دو همچنان متاع نایاب در عرصه جهانی هستند، چراکه خطر تروریسم به علت برخوردهای دو گانه با آن ریشه کن نشده و امنیت جهانی را همچنان تهدید می کند .

هرچند پیروزی حلب و موفقیت های ارتش و نیروهای مردمی عراق در موصل، نوید بخش پیروزی بر تروریست ها و حامیان منطقه ای و فرا منطقه ای آنها به شمار می‌رود، اما واقعیت آن‌ است که همچنان حقوق بین الملل و عدالت جهانی تحت تاثیر سیاست بین‌الملل است، سیاستی که مبتنی بر قدرت بوده ، بیش از آن که در خدمت صلح وامنیت جهانی باشد، برای حفظ منافع قدرتمندان معماری شده و دنبال می شود . در چنین آوردگاهی، جمهوری اسلامی ایران به همراه برخی کشورهای جهان همواره به دنبال تحکیم پایه های صلح وامنیت و مبارزه ریشه ای با تروریسم بوده و هستند، اما تردیدی نیست نیل به چنین هدفی، نیازمند عزمی جهانی و تغییر نگاه بازیگران آشوب سازی است که آبشخور فکری ،مالی و تسلیحاتی جاهلیت مدرن بوده و حاضر نیستند از سیاست های غلط خود دست بکشند.